Home Contact Sitemap familieboom
Hoofdpersonen:
Meer informatie


Gerrit Hendrik Dulfer
omstreeks 1917?



Studieboek aangeschaft toen hij aspirant-opzichter bij S.S. was

Spoorwegovergang bij Station Ede-Wageningen (1915). De foto is genomen vanaf de Bennekomse kant, kijkend in de  richting van het dorp Ede. Rechts  is het huis van de stationschef (linkerdeel) en de opzichter (rechterdeel) te zien. Links hotel van Laar en het seinhuis. Op de voorgrond het spoor waarover de stoomtram 'Bello" naar Bennekom enWageningen reed.

Huis aan de Stationsweg in Ede (1929). Hendrik en zijn gezin woonden in het rechterdeel.

Hendrik thuis werkend aan zijn bureau (1932)

 


Oorkonde 1929

 

Oorkonde 1944

 

Afscheidsfoto 1950

 


Spoorstaven afladen met ongeveer 15 man (1931). Opzichter Dulfer (met hoed!) houdt toezicht. 


Spoorverbetering in Bennekom (zomer 1929). Let op het verschil in kleding en hoofddeksels.


 


Dulfer - Gerrit Hendrik (1885 - 1967)

Werk/loopbaan.

Vanaf augustus 1903 was Hendrik werkzaam bij (in dienst van?) timmerman en aannemer W.J. Streek te Winterswijk (zie in archief het getuigschrift dat hij ontving). Hij werkte waarschijnlijk als volontair, d.w.z. zonder beloning.
Daarna was Hendrik tot 19 april 1904 werkzaam ‘aan de timmerwinkel’ – met een onderbreking in de periode van mei tot juli 1903.
De genoemde drie maanden mei-juli 1903 werkte hij als tekenaar bij aannemer H.J. te Siepe te Winterswijk bij de bouw van een nieuwe goederenloods op het ‘Emplacement Winterswijk V.W.S. (?)’.
Verder was hij een jaar als opzichter tekenaar werkzaam bij architect J.J. Post te Winterswijk. Ging het om onbetaalde baantjes?


Loopbaan bij Staatsspoorwegen (S.S.) en Hollandsche IJzeren Spoorweg-Maatschappij (H.S.)

Op 1 mei 1904 werd hij na een examen benoemd tot aspirant-opzichter bij de Dienst van Weg en Werken van de Maatschappij tot Exploitatie van Staatsspoorwegen (S.S.) Bezoldiging: f 60.- per maand Het examen betrof goniometrie & trigonometrie, stereometrie, beschrijvende meetkunde, natuurkunde, werktuigkunde, tekenen, en kennis van een ambacht. Hij behaalt zeer goede cijfers, vooral voor de eerste drie vakken. Voor natuurkunde leverde het examen slechts een voldoende resultaat op (zie examenresultaten achterop document).

Op onderstaande kaart zijn met stippen de standplaatsen waar hij gewerkt heeft aangegeven. In de plaatsen aangegeven met oranje stippen woonde hij samen met zijn gezin.


Aanstellingsdata 

1 november 1908

Aanstelling als opzichter (f 900 per jaar); standplaats Harlingen

1 oktober 1910

Overplaatsing naar Leeuwarden

1 februari 1917

Overplaatsing naar Breda. Woonachtig in Princenhage. Krijgt TBC. Wordt 8 maanden verpleegd in sanatorium Sonnevanck bij Harderwijk. 

1 oktober 1918

Overplaatsing naar Ede i.v.m. gezondheidstoestand *). Woonachtig Stationsweg 133. Dubbele woning bij het station, naast de spoorbaan aan de Edese kant. Zij wonen aan de oostkant (Arnhem).

April 1919

Bevordering tot opzichter derde klas ( f 2700 per jaar) of 1-1-1921 zoals in knipsel?

Maart 1922

Toekenning van loflijke vermelding (per dienstorder). Bevordering tot opzichter 2e klas?

1 mei 1929

25 jarig ambtsjubileum (zie oorkondes)

Januari 1941

Bevordering tot opzichter 1e klas (f 3065 per jaar)

1 januari 1943

Bevordering tot hoofdopzichter (f 3587 per jaar)

1 mei 1944

40 jarig ambtsjubileum (zie drie oorkondes) spoorwegstaking : zie 4 stukken 

1 januari 1945

Bevordering tot hoofdbouwkundige (f 3726 per jaar)

1 januari 1946

Bevordering tot hoofdbouwkundige (f 4512 per jaar)

1 januari 1947 

Bevordering tot hoofdbouwkundige 1e klas (f 4794 per jaar)

1 maart 1950 

Eervol ontslag ín de hoedanigheid als hoofdbouwkundige 1e klasse ter standplaats Ede’.

Zie ‘oorkondes’ ontworpen door collega’s van de Inspectie Utrecht en de Dienstkring Ede-Wageningen. 


Naar aanleiding van zijn 25 jarig ambtsjubileum in 1929 verscheen in de Edesche? krant onderstaand verslag. N.B. Zijn vrouw Yke werd niet uitgenodigd om de bijeenkomst in Utrecht bij te wonen.

Kleindochter Loes Dulfer droeg bij het feest (1929) een blauw fluwelen jurk en een hoedje. Ze heeft een minder plezierige herinnering aan het feest. Voor het feest begon kwam de dissel van een passerende lorry, waarmee stoelen voor het feest vervoerd werden, met een klap op haar hoofd terecht, waardoor Loes een hoofdwond opliep.

Naar aanleiding van zijn 40 jarig jubileum in 1944 verscheen (in een blad van de N.S.?) onderstaand artikeltje.

*) Wonen op zandgrond werd gunstig geacht voor ex-TBC patienten. Moest ‘s middags rusten. In het boek Oud-Ede, vertellingen uit ons dorp van H.J. Nijenhuis (Vendet/Europese Bibliotheek, 1979; ISBN 90 288 5092 9) wordt verteld dat de bekende Jan Tulp in 1846 -op 25-jarige leeftijd- uit Zaandam naar Ede verhuisde wegens de gezondheidstoestand van zijn vrouw. Als een dokter, met de beperkte mogelijkheden van die tijd, in een slepende ziekte geen gat meer zag, werd als enige redmiddel aangeraden naar de Veluwe te trekken, in de hoop dat de dennenlucht genezing zou brengen. Helaas niet voor haar, want al spoedig na haar komst in Ede overleed zij.


Wat waren zijn taken en verantwoordelijkheden?

Volgens dochter Loes waren zijn verantwoordelijkheden: betrouwbaarheid van de 'spoor'weg: rails, bielsen, wissels, fundering (grint, zand). Hij had de zorg voor het baanvak tussen Maarn en Wolfheze (of Oosterbeek). Daarnaast de lijn via Bennekom naar Wageningen en de lijn via Ede-Centrum tot halverwege Lunteren en Barneveld. Onderhoud vond plaats tijdens de nachtelijke uren, wanneer er geen treinen reden. 

De Nederlandse Spoorwegen (N.S.) waren -zoals op 1-8-2001 bevestigd door Roel Dijksterhuis- een echte standenmaatschappij. Vooral de H.IJ.S.M., die op militaire leest geschoeid was. Daar werd zelfs gesalueerd. Bij de N.S. kwam de standenmaatschappij tot uiting in -bijvoorbeeld- regels die vast stellen op wat voor soort deurmat men in een bepaalde functie recht heeft. De standenmaatschappij blijkt o.a. ook uit foto's waar Hendrik in Bennekom als opzichter aanwezig is bij de reparatie van de lijn naar Wageningen. Men ziet op de foto mensen die het echte, zware werk doen. Zij zijn gekleed in een blauwe kiel en dragen een gewone of een dienstpet. Het middenkader draagt een zwart uniform. Hendrik draagt een net pak met 'vadermoordenaar'.

Hij was een zeer nauwgezet en punctueel man.  Dochter Aukje herinnert zich dat 's avonds, omstreeks 18.00, de ploegbazen aan huis kwamen. Zij leverden dan hun tassen met daarin hun werkstaten in (dagrapporten over de uitgevoerde werkzaamheden). Die werden dan door Vader Hendrik gecontroleerd, waarna hij de werkopdrachten voor de volgende dag in de tassen deed. 's Avonds zat hij nog enige tijd in zijn kantoor thuis te werken, maar omstreeks 20.00 uur werd er thee gedronken en verder niet meer gewerkt.

In de herinnering van kleinzoon Gerard noemde Opa Hendrik zich altijd: opzichter Weg & Werken.

Volgens kleinzoon Jaap stond de stationschef hoger op de hiërarchieke ladder. Hij herinnert zich dat op Grootvaders kantoor de volgende spreuk hing: 

Kom vrij op mijn kantoor
en kijk in alle hoeken
maar handen uit de kast
en ogen uit de boeken.

Volgens dochter Aukje meent zich te herinneren dat er tussen zaterdagavond laat en maandagmorgen vroeg ook geen treinen reden en dat soms ook op zondag aan het onderhoud van het baanvak gewerkt moest worden. Personeel dat bezwaren had tegen werken op zondag kreeg te horen dat men dan een andere werkgever moest kiezen. Vader Hendrik had volgens haar geen bezwaar tegen dit werken op zondag. De zaak was -meent zij- wel een keer in de kerkenraad aan de orde geweest.  N.B. Loes kan zich niet herinneren dat vader Hendrik ooit op zondag gewerkt heeft.

Volgens kleinzoon Jaap (1941): 

  • droeg grootvader nooit een officiële pet hoewel hem dat f 0,50 van zijn maandelijkse tractement kostte. 
  • kwam grootvader  eens bij het per fiets 'schouwen van de lijn' ten val en brak een been. 
  • had grootvader  altijd enkele opvouwbare stokken en verschillende vlaggen bij zich voor het plaatsen van waarschuwingen langs de lijn.  
  •  ging hij (Jaap, toen 7-8 jaar oud) eens met Grootvader per 'spoorfiets' in de richting Wolfheze. Onderweg ontdekte grootvader een ernstig mankement. Jaap kreeg van Grootvader een lastgeving en moest een eind terug lopen, een geel & rode vlag naast de lijn zetten om de eerstkomende trein vanuit Ede-Wageningen tot stoppen brengen, en daarna een brief van Grootvader aan de 'meester' overhandigen. Grootvader ging intussen naar de eerstvolgende blokpost om vandaar de stationschef in Ede-Wageningen te bellen. Jaap reed met de tot stilstand gebrachte trein terug naar Ede-Wageningen.

Spoorwegstaking 1944 

In September 1944 riep de Nederlandse regering in Londen op tot een spoorwegstaking.  (zie dienstcirculaires NS) De ondergrondse moest Hendrik uiteindelijk dwingen om zijn werk te staken en onder te duiken. Zie verder dulfer_hieminga_ooorlogstijd.


Na zijn pensionering

Hij werd ‘toezichthouder’ op de bouw van een eigen huis aan de Prinsesselaan te Ede (zie krantenknipsel van aanbesteding op 10 december 1949); in 1950 verhuisden Hendrik en Yke van Stationsweg naar Prinsesselaan 15. In 1965 verhuisden ze naar een aanleunwoning Louise Henriettelaan .., bij het verzorgingstehuis Maanderzand.  

Daarna was hij nog opzichter bij de bouw van

  • de ambachtschool aan de .. (vlakbij Admiraal de Ruijterweg) 

  • het rusthuis Bethanie aan de Stationsweg 

  • het school gebouw Marnix College (Middelbaar Onderwijs) aan de Gildestraat. Het gebouw werd in 1953 in gebruik genomen. 

zie foto’s